ارائه: خانم اکرم کریم‌زاده اصفهانی - کارشناس زبان و ادبیات فارسی و دکتری تاریخ ایران بعد از اسلام از دانشگاه تهران؛ نویسنده و پژوهشگر  

زمانی که به گذشته فکر می کنیم، تصویری از آن در ذهن می سازیم. اما این تصویر از کجا آمده؟ اولین منبع این تصویر، کتاب های مختلف تاریخی و غیرتاریخی است که از گذشته برای ما باقی مانده که گاه به بهترین نحو یک پدیده، شخص یا شکل و شمایل یک بنا را برای ما توصیف کرده اند. اما مهمتر از حافظه نوشتاری، حافظه بصری است. آنچه که از حجاری های تاریخی باقی مانده، آنچه که بر در و دیوار و صخره ها کشیده شده، هر شی‌ای که از دل خاک بیرون آمده و درنهایت کتاب هایی که درکنار نوشته، تصویر نیز داشتند؛ یا فراتر از آن نقاشی هایی که به صورت آلبوم در دست ثروتمندان می چرخید و پس از آن به صورت تابلوهای بزرگ دیواری یا دیوارنگاره درآمد. اما این تصاویر خیلی اوقات دقیق نبودند و کسانی که آن را سفارش می دادند یا می کشیدند، با قصد و غرض قبلی، واقعیت را دیگرگون می کردند؛ تا اینکه در میانه قرن نوزدهم، عکاسی پدید آمد. انگار که زمان و مکان در یک لحظه یخ می زد و ثابت بر صفحه ماندگار می شد. از دل این تصاویر می‌توان به سهولت نوع پوشش، آداب و رسوم و مفاهیم اصلی زندگی اجتماعی را فهمید. در این کارگاه می خواهیم سری بزنیم به دنیای عکس های تاریخی و با هم آنچه که از گذشته در آن حبس شده را به صدا درآوریم.