ارائه: سرکار خانم متین عزیزی - دانشجوی ارشد جامعه شناسی، ارشد مطالعات فرهنگی از دانشگاه تهران 

پیش آمده است که در خواب یا بیداری زمانی را تصور کنید که صورت‌تان پر از آبله و چین و چروک است؟ یا نیمی از صورت‌تان محو شده، به طرز وحشتناکی زیبایی خود را از دست رفته بدانید و در آن لحظه ترس عجیبی تمام وجودتان را فرابگیرد؟

به راستی زیبا بودن چه میزان در تعریف ما از خودمان می‌تواند تأثیرگذار و مهم قلمداد گردد؟

پرسش از زنانگی و عناصر تشکیل دهنده آن احتمالا پرسشی به قدمت تاریخ بشر است. مسئله‌ای که در برهه‌های مختلف پاسخ‌های گوناگونی داشته است. اما آیا در جهان امروز که تصاویر ما به صورت دائمی در معرض دید و قضاوت هزاران نفر قرار می‌گیرد، معنای زیبایی عوض نشده است؟

اگر زیبایی در گذشته کیفیتی بود که درون ما شکل می‌گرفت، امروز زیبایی یک اجرای بیرونی است که باید برای پلتفرم‌ها و چشم‌های جهان بهینه‌سازی شود.

وقتی چهره ما به یک تصویر قابل ویرایش و کالایی تبدیل می‌شود، آیا هنوز می‌تواند بخشی از هویت اصیل ما باشد؟

موضوع گفتگوی ما در این نشست، کندوکاو پیرامون این چالش است: «جایگاه زیبایی در تعریف هویت زنانه، از جهان سنت تا عصر تصویر دیجیتال کجاست؟»