ارائه: سرکار خانم زهرا حامدی‌یکتا- دکتری  ادبیات عربی، مدرس دانشگاه

ما ادبیاتی‌ها وقتی وارد حیطه آرایه و بلاغت و صنایع ادبی می‌شویم با اطمینان می‌گوییم «تشبیه» مصدر باب تفعیل است و «مبالغه» مصدر باب مفاعله.«استعاره» را امانت گرفتن معنی می‌کنیم و می‌گوییم «تلمیح» از (ل م ح) می‌آید که معنایش نگاه کردن است از گوشه چشم. بعد درباره «جناس» حرف می‌زنیم که جنس و مجانست را به ذهن می‌آورد و ریشه‌اش عربی است.آیا همان‌طور که ریشه نام‌های آرایه‌های ادبی را می‌توانیم در زبان عربی پیدا کنیم ردپای خودِ این صنایع را هم می‌توانیم در ادبیات عرب ببینیم و پی بگیریم؟ تعریف صنایع بلاغی در دو زبان فارسی و عربی چقدر به هم نزدیک است و چه تفاوت‌هایی دارد؟ میزان کاربرد صنعت‌های ادبی در  شعر و نثر این دو زبان چگونه است؟این کارگاه نگاهی اجمالی دارد به معرفی صنایع بلاغی در ادبیات عرب و مقایسه آنها با آرایه‌های ادبی در ادبیات فارسی.